Love U My Prince...

Secret Letter

Author :  junghyeae 

Paring : YooSu feat. YunJae and Changmin

Rate : PG-13

คำเตือน ฟิกเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เหตุการณ์และสถานที่ต่างๆ เป็นเรื่องสมมุติไม่ได้เกิดขึ้นจริงและผู้เขียนไม่ได้เป็นเจ้าของตัวละครใดๆในเรื่องนี้ ส่วนเนื้อหาทั้งหมดเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชายรักชาย(Boy'sLove) หากไม่ชอบก็ปิดไปได้เลยค่ะ ^__^

Intro

สายลมอ่อนๆที่พัดมาทำให้เส้นผมของชายหนุ่มปลิวไสวไปตามแรงลม ร่างสูงสมส่วนทอดสายตามองออกไปยังลานใต้หน้าผาสูงชัน ที่ตรงนั้นเป็นสถานที่พักชั่วคราวของเหล่าพ่อค้าที่มักจะมานอนค้างแรมอยู่ตรงบริเวณนี้เสมอ

"คิดถึงบ้านเหรอ?" ยูชอนหันหน้าไปตามเสียงเรียกของเพื่อนที่เป็นองครักษ์ด้วยกัน ก่อนจะส่ายหน้านิดๆเป็นเชิงปฏิเสธ

"ถ้าอย่างนั้นคงคิดถึงเมีย" ยูชอนหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อน แม้ยูชอนจะไม่ได้ปฏิเสธแต่ใช่ว่าเขาจะยอมรับ ดองวานตบไหล่เพื่อนของเขาเบาๆเมื่อเห็นว่ายูชอนกำลังจมอยู่ในห้วงของโลกส่วนตัวอีกครั้ง

"เหตุใดชายหนุ่มรูปงามเช่นเจ้าถึงไม่ได้ลุ่มหลงในความงามของอิสตรี?" คิ้วเรียวของชายหนุ่มรูปงามที่ว่าเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนที่ดูจะจริงจังกับคำถามมากกว่าทุกครั้ง ยูชอนถอนหายใจแผ่วเบาก่อนจะกระชับกระบี่ประจำตระกูลที่ตกทอดมาจากรุ่นท่านปู่

"ข้ามีความรักไม่ได้"

"อะไรกัน? ครอบครัวของเจ้าช่างประหลาดนัก" ดองวานพูดตามใจคิดเพราะไม่ว่าใครต่อใครต่างรู้ดีว่าท่านองครักษ์ปาร์คยูชอนเป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อมไปด้วยหน้าตา ความสามารถ และทรัพย์สมบัติ แต่เรื่องแปลกประหลาดก็คือครอบครัวของท่านขุนนางปาร์คไม่ว่าจะรุ่นไหนบุตรชายคนโตของบ้านจะไม่ได้แต่งงานสืบสกุลจนมาถึงรุ่นปัจจุบัน... องครักษ์ปาร์คยูชอนบุตรชายคนโตก็ยังคงสืบทอดประเพณีนี้

"มันเป็นคำมั่นสัญญาของบรรพบุรษข้า" เสียงทุ้มนุ่มหูชวนฟังที่ทำให้บรรดาหญิงสาวต่างพากันหลงใหล ผิดกับดองวานที่ฟังแล้วง่วงเหงาหาวนอน ชายหนุ่มตัดสินใจกลับเข้าไปนอนยังที่พักเพื่อพักผ่อนเอาแรงในการเดินทางไปเมืองอันดงรับว่าที่ราชบุตรเขยมายังเมืองเจินจูแล้วทำพิธีอภิเษกสมรสกับองค์หญิงอึนฮา แต่ยูชอนยังไม่อยากนอนหลับ เขาชอบบรรยากาศในยามค่ำคืนที่ท้องฟ้าสีนิลที่ดารดาษไปด้วยดวงดาวพราวสว่างยิ่งกว่าแสงจากตะเกียง

ชีวิตของข้าเกิดมาเพื่อเป็นทาสรับใช้ราชวงศ์แห่งเจินจูเท่านั้น

ความรักไม่ใช่สิ่งจำเป็นที่จะต้องไขว่คว้ามัน... ใช่ไหมขอรับท่านพ่อ

.

.

.

ภายในห้องบรรทมขององค์ชายคนเล็กแห่งเมืองอันดงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกำยานที่บรรดานางสนมกำนัลได้จัดเตรียมไว้ให้ องค์ชายแจงจุงนั่งดื่มน้ำชาที่พระพี่เลี้ยงรินไว้ให้ดื่มอย่างรวดเร็วด้วยความขัดใจ จริงอยู่ที่ดูภายนอกองค์ชายแจจุงมีใบหน้างดงามราวกับอิสตรีแต่ก็ไม่ได้อ่อนแอเหมือนรูปลักษณ์ภายนอก ใบหน้าอ่อนเยาว์ของพระพี่เลี้ยงดูไม่ค่อยสบายใจอย่างเห็นได้ชัด จุนซูสังเกตอาการขององค์ชายที่เงียบขรึมกว่าปกติแล้วก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้

"จุนซู"

"พระเจ้าค่ะ"

"ข้าไม่อยากแต่งงาน" ริมฝีปากสีสวยขององค์ชายแจจุงนั้นขบเม้มอย่างขัดใจ จุนซูมองใบหน้าขาวจัดที่แสนจะงดงามขององค์ชายแล้วก็อดกังวลไม่ได้ เพราะอีกไม่กี่วันจะมีกองทัพจากเจินจูเดินทางมารับองค์ชายของเขาไปร่วมพิธีอภิเษกสมรสกับองค์หญิงอึนฮา จุนซูรู้ดีว่าองค์ชายของเขาไม่กล้าปฏิเสธความต้องการขององค์ราชาเพราะองค์ชายแจจุงทำตัวอยู่ในกรอบและกฎระเบียบมาโดยตลอด ทั้งๆที่ในพระทัยนั้นอยากจะโผบินออกไปสู่โลกกว้างทำตามสิ่งที่ตนเองต้องการ จุนซูอยู่กับองค์ชายมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์เขาจึงไม่อาจทนเห็นองค์ชายแจจุงที่แสนจะร่าเริงของเขาต้องกลายเป็นคนซึมเศร้าอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ได้ มือเล็กทาบลงบนไหล่ขององค์ชายผู้สูงศักดิ์ด้วยความเคยชินก่อนจะตัดสินใจพูดในสิ่งที่ตนได้คิดไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วน

"องค์ชาย หม่อมฉันจะช่วยพระองค์เอง"

"ยังไง?" ดวงตากลมโตสีนิลจับจ้องใบหน้าจิ้มลิ้มของพระพี่เลี้ยงอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ริมฝีปากสีอ่อนนั้นคลี่ยิ้มน้อยๆเพื่อเป็นการให้คำยืนยันในสิ่งที่ตนเองได้เอ่ยออกไป

"หม่อมฉันจะปลอมตัวเป็นองค์ชาย"

Credits: strangeness memory

Shared by: DBSKnights

TBC.

Talk 

ในที่สุดฟิกพีเรียดยูซูก็มาจนได้ ๕๕๕+ อ่านแล้วแปลกๆก็ขออภัยนะคะ เป็นมือใหม่จริงๆ แหะๆ